زندگی موفق

هر تلاش منظم دارای پاداشی مضاعف است

شادی چیست؟

مردم عادی، لذت را شادی می‌دانند؛ افراد موفق، شادی را عملکرد خوب می‌دانند و در نزد دانشمندان، شادی، همان زندگی متفکرانه است.

مردم عادی، لذت را شادی می‌دانند؛ افارد موفق، شادی را عملکرد خوب می‌دانند و در نزد دانشمندان، شادی، همان زندگی متفکرانه است.
برای به‌دست آوردن شادی، به‌طور معمول دست به هر کاری می‌زنیم، ولی کمتر آن را به‌‌دست می‌آوریم: چون از معنای واقعی آن، آگاه نیستیم.
شادی در میان انسان‌های مختلف تعریف‌های متفاوتی دارد و هرکسی با توجه به ساختار ذهنی و روحی خود، آن را درک می‌کند.
شادی، امری درونی و شخصی است. مسأله‌ای که باعث خوشحالی یک فرد می‌شود، ممکن است در دیگری، هیچ احساسی را بیدار نکند یا حتی در برخی موارد باعث ناراحتی او شود. طریقهٔ درک شادی و ابراز آندر افراد، متفاوت است؛ اما در انی تفاوت‌ها، یک عامل مشترک وجود دارد و آن، احساس رضایت و خشنودی است.
چندبار در زندگی، احساس رضایت واقعی داشته‌اید؟ آیا برای‌تان پیش‌ آمده که بعد از وقوع اتفاقی یا انجام وظیفه‌ای از ته دل خشنود شده باشید؟ هرگاه در زندگی احساس کردید که از امری راضی و خشنود هستید و از روند کلی درونی خود لذت می‌برید، بدانید که شادی را به‌سوی خود جذب کرده‌اید.
آیا هرگز این تجربه را داشته‌اید که از انجام عملی راضی باشید، ولی احساس شادی نکنید؟ فکر می‌کنید دلیل بروز این حس چیست؟
اگر در زمان رضایت، به لحظه‌لحظهٔ آن توجه کنید، شادمانی را نیز به‌طور کامل جذب خواهید کرد؛ ولی اگر به سرعت از کنار آن بگذرید و به خود اجازه ندهید که طعم شادی را مزمزه کنید، کمبود آن را حس خواهید کرد.
هنگامی که از مسأله‌ای خشنود می‌شوید، کمی صبر کنید و بگذارید شادی مانند طعم شیرینی در رگ‌های‌تان جاری شود و تک‌تک سلول‌ها و اندام‌های‌تان را سرشار از لذت کند.
ـ یک اصل کلی را به یاد داشته باشید:
هرچه انسان، راضی‌تر باشد و از لحظه‌لحظهٔ زندگی خود لذت ببرد، سطح شادی او بالاتر خواهد رفت.
● چرا باید شاد باشیم؟
آیا هرگز به اثرها و فایده‌های شادی فکر کرده‌اید؟ آیا می‌دانید که شادی نیز مانند تمام داروهای دنیا، شفادهنده است؛ با این تفاوت که عارضه‌های جانبی ندارد؟
دانشمندان دریافته‌اند که شادی موجب تقویت سیستم ایمنی بدن می‌شود. افراد غمگین به‌طور معمول از نقص کارکرد دستگاه گوارش رنج می‌برند و مرتب در معرض آلودگی‌های میکروبی و ویروسی قرار می‌گیرند. شادی، عالم تقویت‌کنندهٔ سیستم اعصاب انسان است و از بروز افسردگی جلوگیری می‌کند. آیا هرگز فرد شادی را دیده‌اید که لبخند بر لب، لطیمه‌های شیرین تعریف کند و بگوید: اعصابم خیلی ضعیف است.
● شادی، انسان را زیبا می‌کند
شاید باور نکنید، ولی شادی با شفافیت پوست درخشش چشم و استحکام مو، رابطهٔ مستقیم دارد. در موارد زیادی مشاهده شده که ریزش مو، بر اثر غم و غصهٔ شدید یا استرس در افراد رخ داده است و بالاخره شادی، محیط خانواده را گرم و لذت‌بخش می‌نماید. مشاوران و روان‌شناسان خانواده دریافته‌اند که خانه‌هائی که در آن صدای خنده و شادی شنیده شود، فرزندان موفق و باهوشی خواهند داشت. محیط گرم و صمیمی، مانع از فرار جوانان از خانه می‌شود. فرزندان با خیال آسوده و اعصاب راحت، می‌توانند به وظیفه‌های اصلی خود که یکی از آن‌ها، درس خواندن است، رسیدگی نمایند. در این نوع خانواده‌ها، سایهٔ طلاق بر سر افراد خانواده نمی‌افتد و آسودگی و امنیت خاطر، در همهٔ اعضای آن وجود دارد.
شادی نیز مانند تمام فعل‌و انفعال‌های درونی و بیرون دیگر، خصوصیت‌هائی دارد. ۴ مورد از مهم‌ترین خصوصیت‌های شادی عبارت‌اند از:
۱) شادی را نمی‌توان احتکار کرد
شادی را باید مانند یک رود، رها کنید تا جریان پیدا کند. اگر آن را راکد نگه دارید، می‌گندد.
۲) توکل به خدا، کلید شادی است.
شادی واقعی، در جائی وجود دارد که پشتوانهٔ آن، نیروی عظیم الهی باشد. شادی که متکی به لذت‌های زودگذر و خواهش نفس باشد، دوام نخواهد داشت.
۳) تعادل شادی را حفظ کنید.
شادی، اگرچه امری لازم و حیاتی است، اما در احساس و بروز آن، باید حد میانه را نگه داشت. زیاده‌روی در شادمانی، احساس سبک‌سری را به‌طرف مقابل، القا می‌کند.
۴) شادی را در جای‌جای زندگی بجوئید
شادی، امری نیست که فقط در مکان یا شرایط خاص بروز کند. در هر شرایطی، شاد باشید.

نقد روانكاوانه از فروید تا مورون و كریستوا

توجه روانكاوی به ادبیات و هنر و سپس به نقد هنری به‌رغم مباحث بسیاری كه به ویژه نظریه‌ها و برداشت‌های فروید و شاگردانش ایجاد كرد و مناقشات طولانی را دامن زد، تحول عمیقی را نیز در پی داشت كه عرصه نقد را به كلی دگرگون كرد. این ارتباط میان روانكاوی و هنر از اصلی‌ترین جریانات نقد هنری و ادبی در طول یك سده اخیر محسوب می‌گردد

نقد روانشناسی تقریباً همزاد خود روانشناسی است. زیرا از همان آغاز فروید در فعالیت‌های خود بخشی را به بررسی ادبیات و هنر اختصاص داد. بنابراین مطالعات ادبی و هنری و روانشناسی عمری بیش از یك صد سال دارد. فروید با برگرفتن برخی از مضامین و اسطوره‌های ادبی همچون اودیپ، كوشید تا نظریات انتقادی خود همچون عقده اودیپ را مطرح كند. بنابراین، او منابع ادبی و هنری را سرچشمه‌هایی برای شناسایی و پرداختن به روانشناسی خود می‌پنداشت. به بیان دیگر، ادبیات و هنر نیز در رشد و توسعه روانشناسی و روانكاوی نقش عمده‌ای ایفا می‌كنند. به همین دلیل است كه در دوره تكوین روانشناسی و روانكاوی تا این حد ادبیات و هنر حضور دارند. در نتیجه نمی‌توان نقش ادبیات را در كشف بزرگ ضمیر ناخودآگاه نادیده انگاشت. البته دامنه مطالعات روانشناسی فقط به ادبیات و هنر محدود نمی‌شود، همانگونه كه نقد ادبی و هنری نیز به مطالعات و نقد روانشناسی محدود نمی‌گردد، اما تعامل این دو با یكدیگر تاثیری عمیق و غیر قابل انكاری بر هم داشته است. چنانكه نقشی كه روانشناسی در نگرش به انسان و فرهنگ و نقد آنها داشته است، در تحول از نقد سنتی و سپس پوزیتیویستی به نقد نو، غیرقابل انكار بوده است.