زندگی موفق

قوانین و استانداردهای زندگی

سلام دوستان خوبم:

امروز می خوام در مورد قوانین و استاندارهای زندگی هر شخص با شما بحث کنم.

راستی واژه قانون چیه؟شاید بپرسین و بگین که ای بابا این چه سئوالیه؟خوب این که معلومه!!!!اما من تنها کاری که نمیخوام بکنم اینه که بخوام قانون رابرای شما تعریف کنم!جالبه نه؟امیدوارم تعریف درستی از قانون  تو زندگی هر کدوم از شما وجود داشته باشه این واژه را براتون تعریف نمیکنم چون هر شخصی از قانون زندگی تعریف بخصوصی داره که فقط خودش به اون ایمان داره و با اون زندگی میکنه اما واقعا" قوانین زندگی از کجا میان؟ قوانین زندگی ما میتونن از پدر و مادرو محیط کسب بشن.تمام ما تو خونواده هامون با اعتتقادات و باورهایی زندگی میکنیم که باید به اونها احترام بزاریم قانون زندگی شما الزاما" با قانون و استانداردهای دوستتون مثل هم نیستن. شاید در مواردی هم اتفاق نظر داشته باشین البته ارزشهای زندگی هم تو این قانونها کاملا" اثر گذار هستن.

 بارها براتون پیش اومده که از دست کسی به شدت ناراحت و عصبانی میشین.میدونین علت این امر چیه؟ علتش این نیست که نفر مقابل شما را زیر سئوال برده یا شخصیت شما را از بین برده باشه فقط میتونه علتش این باشه که کاری که نفر مقابل شما  کرده در راستای قوانین و استانداردهای زندگی شما نبوده در اصل به اصول و استانداردهای شما بی احترامی شده و نه به خود شما!دقت کنین شما قوانین و استانداردهای خودتونو برای اون توضیح ندادین پس انتظار بی مورد شماست که ازون بخواین  بدونه که چطور با شما رفتار کنه؟!پس نقطه تضاد و تناقض در اینجاست که قوانین و استانداردهای اون با قوانین و استانداردهای ما تفاوت میکنه پس این حالت پیش میاد.

استانداردها و قوانین تصویری سیاه و سفید از زندگی و واقعیتهای اون ترسیم میکنن و ارائه میدن وقتی که از استانداردها و قوانین خودتون پیروی میکنین همه چیز را سیاه سفید میبینین این در حالیه که واقیت امر چیز دیگه ایه.طیفهای مختلفی هم از رنگهای خاکستری تو اینا وجود دارن.پس در برخورد و ارتباط با بقیه این نکته را در نظر بگیرین که قوانین و استانداردهای شما الزاما" درست و بی عیب و نقص نیستن،بلکه میتونن تغییر کنن و با کسانی که ارتباط دارین طیف خاکستری را به جای مطلق سفید و یا مطلق سیاه ببینین پس یادتون باشه که برده قوانین خودتون نشید هر جا که لازم میدونین و به تضاد شخصیتی نمیرسین اونهارا تغییر بدین.انعطاف پذیر باشین تا بتونین در ضمن اینکه قوانین خودتونو حفظ میکنین به قوانین بقیه هم احترام بزارین.

حالا 7 تا کلید را در مورد قوانین زندگی توضیح میدم:

1-رنج ما برخواسته از قوانین خودمان است.

یادتون باشه که قوانین در بعضی موارد باعث درد و رنج ما هم میشن.به این صورت که احتمال داره قوانینی که شما دارین و نتونستین به اونها عمل کنین باعث بشه که درد و رنج و ناراحتی به همراه بیارن چون رسیدن به استانداردها برای شما لذت و نرسیدن به اونها باعث دردو رنج میشن.پس درد و رنج شما میتونه به خاطر وضع قوانین و استانداردهایی باشه که خودمون انجام دادیم.

2-قوانین لزوما" ثابت و همیشگی نیستند.

یادتون باشه طبق اصل انعطاف پذیری قوانین و استانداردهای زندگی شما لزوما"وحی منزل نیستن بلکه در گذر زمان و تاثیراتی که از پدر و مادر و محیط خانواده گرفتین به این شکل در اومدن پس قوانین میتونن در گذر زمان از جانب شما دستخوش تغییر بشن.

3-قوانین باعث رفتار خودکار میشوند.

قوانین زندگی باعث میشه که تو مواجه با کارها و مسائل زندگی بدون اینکه بخواهیم فکر زیادی در مورد اون مسئله کنیم سریعا" و به صورت اتوماتیک و خودکار نتیجه هایی بگیریم وبتونیم اونها رو تو موارد مشابه به کار بگیریم که در علوم رفتاری و شرطی سازی میتونیم بگیم که از اصل تعمیم استفاده میکنیم و به بقیه موارد عمومیت میدیم.

4-قوانین خودتان را ارزیابی کنید.

هر چند وقت یکبار سعی کنید که قوانین زندگیتونو بررسی و ارزیابی کنید و ببینید که به اصطلاح چه کم و کسری دارند یا واقعا" کامل هستن؟یا دوست دارین به اونها تغییراتی بدین؟ببینید که این قوانین اقتدار شخصی به شما می دن و یا شما را تضعیف میکنن؟از بین قوانین اونهایی را که باعث تضعیف شما میشن دور بریزین و اونهایی را که باعث پیشرفت شما میشن تقویت کنین.

5-تبادل قوانین با دیگران

برای اینکه روابط معقولانه و خوبی باهم داشته باشین بایستی از قوانین کسانی که به نحوی با اونها در ارتباط هستین خبر داشته باشین میتونین حتی به صورت کلامی از اونها درخواست کنین که براتون توضیح بدن که چه چیزهایی برای اونها از درجه اهمیت بالایی برخورداره؟و بالعکس.وقتی شما قوانین همدیگه را بدونین،میتونین در آینده به تبادل قوانین به همدیگه بپردازین و قوانین را از همدیگه یاد بگیرین.

6-قوانین «همیشه باید» و «هرگز نباید» استرس می آورند.

بععضی از قوانین هستند که با کلمه های همیشه باید و هرگز نباید شروع می شوند.یادتون باشه وقتی برای یک قانون یه دایره رسم میکنین که از نباید پارا فراتر بزارین به محدودیت میرسین و نتیجه محدودیت چیزی جز استرس و فشار بیخود نیست.بعضی ها برای خودشون این کار را انجام میدن و در نهایت هم از خودشون ناراحت هستن.هرگز نباید کت مشکی بپوشم......هرگز نباید این کار را کنم.....همیشه باید به موهام ژل بزنم...همیشه باید.....همیشه باید.......هرگز نباید......هرگز نباید... و اینها هنوز هم ادامه دارند.پس سعی کنید این استرسها را برای خودتون نسازید.

7-قوانین جدی و سخت داشته باشید.

بر خلاف نکاتی که قبلا" گفتم اینجا نکته ای را می گم که شاید فکر کنین با چیزهایی که قبلا" گفتم تناقض داشته باشه اما برای شروع کار و داشتن انگیزه بالا در زندگیتان شما حتما" باید چند تایی قانون همیشه باید و هرگز نباید داشته باشید.نه؟واقعا" لازمه!!!مثلا" در مورد ورزشکاران دقت کنید اگه اونها از این قوانین نداشته باشن مثل بقیه میشن!نه؟پس اصل غذا خوردن،تمرین و تفریح اونها جزءاین قوانینه و میتونه به اونها نشاط و شوق ادامه راه را بده.

خوب با بیان کردن نکات بالا میخواستم این نکات را به شما دوستای خوبم بگم که با وجود این کارها شما میتونین تا حد قابل قبولی به زندگیی که لایقش هستین برسین و خوشبختی را واقعا" احساس کنین.

دوستای خوبم امیدوارم که همیشه موفق،موید و سلامت باشید.

ضمنا" از خواهرم هم تشکر میکنم که متن این مقاله را برام خوند تا بتونم با سرعت تایپش کنم.

به نام خالق زیباییها

دوستان عزیزان و یاران همیشگی ام سلام:

به شما سلامی دوباره میکنم و از نبود طولانی مدت از شما عذر خواهی میکنم.به دفعات به شما عزیزان اعلام کردم که به خاطر شرکت در کنکور مشغول مطالعه جدی دروس هستم تا بتوانم در کنکور قبول بشوم.به همین خاطر چند وقتی غیبت داشتم.با توجه به زحماتی که کشیدم و با دعای شما انشا اله قبول خواهم شد.

دوستان خوبم در این مدت اتفاقات جالبی برای من افتاد که می توانست به شکلی ناراحتی را برای من رقم بزند اما تا جاییکه در توان داشتم در مقابل این مسائل ایستادگی کردم.

به این مسئله فکر می کردم که هر چقدر که بخواهیم به سمت تکامل و تعالی برویم حتما" با مسائل بزرگتر روبرو خواهیم شد اما در کل ارزش این را دارد و شما در مسیری گام می نهیدکه خودتان انتخاب کرده اید پس نبایستی گلایه ای کنید.

در طی کردن این مسیر یقینا" شما به مواردی برخورد میکنید که مانع از پیشرفت شما خواهد شداما درایت و کیاست شما به این غائله خاتمه خواهد داد. فقط یادتان نرود که اهدافی دارید و برای رسیدن به این اهداف تلاش بی وقفه می کنید. امیدوارم همیشه موفق باشید.در مقاله های بعدی مطالب جالب توجهی برای شما خواهم نوشت.

یا حق

هديه خدا براي تمام بنده هاي خوبش!

به نام تو

من با تو هستم

دلم گرفته بود،مي خواستم با خودش حرف بزنم.حقيقتش چند بار اين كار را كرده بودم،براش نامه نوشته بودم،منتشو كشيده بودم،اما جوابي نشنيده بودم.اين دفعه خواستم براش كلاس بزارم تا خودش بياد دنبالم!امروز كه داشتم فكر مي كردم،احساس كردم يكي داره باهام حرف مي زنه!آره خودش بود خود خود خود خدا!!!!

به من گفت عزيزم خسته نباشي!خيلي داري تلاش مي كني كه به آرزوهات برسي! نه؟!گفتم آره!آخه....

زبونم بند اومده بود اما خوب خودش سر صحبتو باز كرده بود.گفت كه من ز پدر و مادر نسبت به تو مهربانترم.مگه تا حالا نشنيدي؟!شايد يادت نياد اما وقتي كه تو شكم مادرت بودي جمعي انتظارتو مي كشيدن،مواظبت بودم كه مسئله اي برات پيش نياد!وقتي بچه كوچيكي بودي و مادرت از تو مي پرسيد كه توشيشه همسايه رو شكستي ؟وتومي گفتي نه بهش اين باورو مي دادم كه بچش راست ميگه!!وقتي بيمار بودي و از تب مي سوختي  شفات مي دادم درسته كه پني سيلين بهانه خوبي بود!وقتي گناه مي كردي و سعي مي كردي كه كسي متوجه اون نشه ستار مي شدم و پرده مينداختم رو گناهات و نعمت توبه را به تو مي دادم اما خيلي وقتها هم ازون استفاده اي نمي كردي!زماني كه عاشق مي شدي اصرارمي كردي كه باز هم بموني اما نمي دونستي كه داري اشتباه مي كني هدايتت مي كردم و نمي زاشتم عزيزم با يه عشق سر راهي و خيابوني از راه به در بشه،اونوقت درسته كه نا شكري مي كردي اما علمم به قدري زياده كه مي دونستم از ته دلت چيزي را نمي گي اما حالا كه يه پسر خوبي شدي بيشتر سراغمو مي گيري!

اگه صدايي را نمي شنوي و چيزي را با اين چشمها نمي بيني مشكل از من نيست،هر نديدني دليل بر نبودن نيست!برنامه هايي برات ريختم كه اگه الان از همشون سر در بياري ديوونه مي شي عزيزم!به تلاشت ادامه بده،بزار بقيه از محبتهاي بي دريغت بر خوردار بشن،من با تو هستم.هر جا كه بري و هر كاري كه بكني،پيشتم.من هر كسي را كه هدايت بكنم هواشو تا قيامت دارم من گفتم ادعوني استجب لكم و تو گفتي باشه!پس من هم طي قرار قبلي اجابتت مي كنم.يادت هست تو كتابا بايد خونده باشي،من گنج مخفي بودم تو را آفريدم تا هويدا بشم.

سرم داشت سوت مي كشيد،خدايا من تو را تو آسمونها جستجو مي كردم اما حالا فهميدم كه انا اقرب من حبل الوريد يعني چي؟!آره واقعا" تو از رگ گردن به من نزديكتري وحالا رابطه بين خودم و خودت را فهميدم.تشكر كردم و گفتم خداجون من فكر مي كردم بايد براي حرف زدن با تو ازت وقت قبلي بگيرم،اما تو بدون نوبت هم كارمو را انداختي!از لطفت ممنونم !بهم گفت هميشه براي تو وقت دارم حتي اگر دير برسي.من هم قول دادم كه هميشه زودتر از قرارمون برسم و قرار بعدي را باهاش گذاشتم!

ساعت وصال، دقيقه عشق ،ثانيه طپش براي ديدن

به نام  محبوب ازلی

سلام عزیزان و دوستان همراه:

خیلی سر و صدا می کرد انگار که همه باید صداشو می شنیدند.جلو رفتم و کنارش نشستم،سعی کردم سر صحبت را با اون باز کنم.سلام کردم و گفتم حالا با این همه سر و صدا می خواهی کجا بری؟ جواب سلاممو داد و گفت:منظورت رو نمی فهمم؟!گفتم درسته که خیلی سر و صدا داری و دائما" بالا و پایین می ری اما هر چی باشه تو یه رود خونه ای و آخر مسیرت هم معلوم نیست!پوزخندی زد و گفت:چرا،معلومه،من می خواهم برم تا به دریا برسم.جواب پوزخندشو با قهقهه ای بلند دادم و گفتم تا جایی که من می دونم شهر ما به دریا راهی نداره یه مقدار دیگه هم که جلو بری،به دشت می رسی و اونوقت آبت اونقدر کم می شه که عمقی نخواهی داشت.و زمینهای کشاورزی آخر مسیرته.

تو جواب من گفت:اگه اول کارمو می دیدی چی می گفتی؟آیه یأس!گفتم مگه اول چه خبر بود؟گفت دوست داشتم اونوقت که ذره های وجودم یکی یکی از ابرها پایین می ریخت و روی کوهها می نشست،نگاهم می کردی بعد خورشید خانوم کمکم کرد و به صورت قطره هایی در اومدم و بعدش هم سر خوردم و یه جا جمع شدم ،تصمیم گرفتم رودخونه بشم،بعد ازینکه رودخونه شدم من شدم رودخونه ارشد این حوالی و همه به من رأی دادن.حالا هم تا اینجای مسیر اومدم.کاری هم به حرفهای تو ندارم بالاخره تو هم جوونی!!! اما تا اینجای مسیر می دونم خیلی سودها داشتم،خیلی ها را سیراب کردم،خیلی جاها را خنک کردم خیلی ها را هم نوازش کردم بعضی وقتها هم وسیله راز و نیاز شدم.

دیگه نمی دونستم چی بگم و واقعا" خجالت کشیدم و بهش گفته که خوش به حالت.من اینارو نمی دونستم اما الان فکر می کنم درسهای خوبی یاد گرفته باشم.اما می خوام بگم که یه مقدار هم واقع بین باش!واقعا" این طرفها دریایی وجود نداره ها!باز هم با نگاهی حاکی از نصیحت به من گفت:من کاری به این شرایط ندارم،این آرزوی منه و زندگی من هم بر اساس همین هدف بنا شده.من میخوام دریا بشم.گفتم اگه نشدی؟بالاخره،مگه نگفتی زمینهای کشاورزی همین اطراف هستن؟گفتم درسته.گفت:خوب دریا شدن یعنی همین!من دلم دریاست!اینقدر به خاک مرده طراوت می بخشم و زندگی می سازم که نعمت،برکت،میوه و غذای شما آدمهارا تهیه کنه!اونوقت تو زنده می مونی و به این فکر می کنی که چرا رود خونه به وجود اومده!!!!گفتم خوب بعد؟!گفت:دیگه بعدی وجود نداره.من این بخشش رو مدیون کسی هستم که به من زندگی بخشیده.سعی می کنم پر خروش باشم و در عین حال آروم!

واقعا" با تجربه ای که رودخونه داشت دیگه نتونستم حرفی بزنم ازش تشکر کردم و دست و رومو شستم و به طرف خونه حرکت کردم.تو راه فکر می کردم که خیلی جالبه وقتی یه رود خونه اینقدر پر امیده و با طراوت زندگی میکنه چرا ما آدمها باید روزهامونو با نا امیدی سر کنیم؟از حرفهای نا امیدانه ای  که به رود خونه زده بودم ناراحت بودم.اما واقعا" درسهایی را یاد گرفتم که همینطوری گیرم نمی اومد این جا بود که یاد حرفی از هنری دیوید ثورو افتادم که میگه:

این نیست که آرزوهای دور و درازی داشته باشیم و به آنها نرسیم بلکه خطر اینجاست که آرزوهای کوچکی داشته باشیم وبه ّ آنها دست یابیم!

درسته که رودخونه می دونست که به دریا نخواهد رسید اما همچنان تصمیم دریا شدنشو حفظ کرده بود و بالاخره تونست اونو به شکل دیگه ای تبدیل کنه.من هم تصمیم گرفتم پسر خوبی باشم و هدفهای بزرگی را انتخاب کنم و هیچوقت نا امید نشم.

به نام زيباترين

دوستان خوبم سلام:

حدود يك هفته مي شود كه مقاله اي ننوشته بودم.از تمام شما عزيزان پوزش مي طلبم و اميدوارم كه بتوانم بيشتر از اينها خدمتگزارتان باشم.تعدد كاري و شلوغي درسها كه براي كنكور اماده مي شوم باعث شده كه مقداري كم كاري در وبلاگ داشته باشم.ضمن اينكه به خاطر كندي خطوط اينترنت بسياري از مطالبم را نتوانستم براي شما بگذارم و در اولين فرصت براي شما عزيزان خواهم گذاشت.

دوستان خوبم از مسائل كاري و تحصيلي كه بگذريم در شرايطي نيستم كه بتوانم در مورد موفقيتهاي فردي و فنون آن برايتان مطلب بنويسم اما شرايط معنوي و روحاني بسيار خوبي دارم كه فكر مي كنم از همه موفقيتهاي دنيا بيشتر است.در ادامه راه رسيدن به خدا و موفقيت و درك محبوب ازلي قدم به جاده اي بسيار نوراني گذاشته ام كه پيامبران و فرشتگان الهي بسيار خوبي دارم كه فكر مي كنم راهنماي من هستند. در جهت وصل شدن به منبع آفرينش و هستي باز هم دلم ميخواهد در مورد وحدت بنويسم.قبلا" در مورد universe براي شما نوشتم و حالا پس از مدتي يقين كامل دارم كه نوشته هايم بي اثر نبوده است،چرا كه قلب و دل من را جلا بخشيده است.

عزيزان من،همه ما دوست داريم كه در بهترين شرايط روحي وآرامش فكري قرار بگيريم،اما واقعا"به اين آرامش مي رسيم؟اين آرامش چقدر براي ما هزينه در بر دارد؟چه مبلغي را مي طلبد؟اما دوستان گلم همانطور كه مي دونيد خدا براي آفرينش ما مبلغي نگرفته!پس خيالتون راحت باشه كه هيچ مبلغي در كار نيست!و قرار نيست هزينه كنيد بلكه لازم است كه سرمايه گذاري كنيد.و اين سرمايه گذاري بايد روي خودمان باشد.امروز با رويدادي روبرو شدم كه مرا حسابي به فكر فرو برده!از آنجايي كه واقعا" با دلي پاك به همه چيز نگاه مي كنم،واقعا" بعد از مدتها اشكم در آمد.

امروز سخنراني استاد بزرگ معنوي خودم يعني دكتر وين داير را نگاه مي كردم مردي كه شما حتي وقتي تصوير او را مي بينيد دنيايي از معنويات و انر‍‍‍ژي را به شما منتقل مي كند و چقدر زيبا و دلنشين صحبت مي كند.آري دوستان اين داستان را از زبان اين استاد بزرگ كه تمام هدفش اينست كه ما را با ذات وجوديمان آشنا كند و تلاش او بر وحدت تمام دنيا و انسانهاست نقل مي كنم:

در مسابقات پارالمپيك سياتل 9 نفر در رشته دو صد متر كه همگي از معلولين جسمي و ذهني بودند در پيست قرار مي گيرند با صداي شليك گلوله استارت مي كنند البته دو صد متر نه به آن معنايي كه شما فكر مي كنيد اين 9 نفر سعي مي كنند كه حركاتشان شبيه دويدن باشد.يكي از شركت كنندگان كه پسركي بود درابتداي حركتش به زمين مي خورد و از اينكه اين حالت براي او اتفاق مي افتدشروع به گريه كردن مي كند.هر 8 نفر ديگر با نيم نگاهي به عقب او را نظاره مي كنند خيلي جالب است و باور نكردني كه آنها به سوي پسرك مي آيند.يكي از شركت كنندگان كه دختركي با ناهنجاري سندروم داون بود به سمت او خم مي شود و اورا مي بوسد و مي گويد«اين بوسه اورا خوب خواهد كرد»خواهش مي كنم اين صحنه را تجسم كنيد!واقعا" چه دل پاك و رئوفي!!آفرين بر اين دختر!بعد همگي به همراه هم تا پايان خط مي دوند تمام حاضرين در ورزشگاه آنها را تشويق مي كنند.

اين داستان  افسانه نيست بلكه واقعتي با استناد است.بله به قول دكتر داير شرافت اين نيست كه از بقيه بهتر باشيم بلكه شرافت واقعي اين است كه از قبلمان بهتر باشيم و از طرز زندگي قبلي مان درس بگيريم.همه ما در زندگي روز مره مان اشتباه مي كنيم فقط كافيست كه نسبت به اشتباهاتمان بهتر عمل كنيم و ديگر آنها را تكرار نكنيم.

خداوندا در جايي كه نفرت است به من عشق عطا كن

خداوندا در جايي كه نا اميدي است اميد عطا كن

خداوندا مرا مايه آرامش ديگران قرار بده.

دوستان عزيزم با احساس سرشار از محبت و مهر و در حالي كه هنوز از شنيدن اين سخنراني بي نظير و جذاب در فكر فرو رفته ام اين مقاله را براي شما تايپ كردم.

به اميد روزي كه همه ما به اصل وجودي خودمان برگرديم.

شادكام موفق سرزنده پايدار باشيد

در پناه حق!

به نام تو

ستایش محبوب

خداوندا آرامشی عطا فرما

 تا بپذیرم آنچه را که نمی توانم تغییر دهم

 و شهامتی را که تغییر دهم آنجه را که میتوانم

 و دانشی را که تفاوت این دو را بدانم.

در کنار گلهای باغچه خانه نشسته ام.یک بعد از ظهر دل انگیز بهاری.بوی عطر گلهای خانه و تصمیم به نوشتن نامه برای معشوق خود کرده ام.

کریم جان! داشتم فکر می کردم که برای وبلاگم امروز چی بنویسم؟که به ذهنم رسید زمان نوشتن وصف حالم برای  تو است.

رحمان عزیزم!هر وقت که در زندکی با مسئله ای مواجه می شوم روی به تو می آورم.لیاقتی عطا کن که همواره به یادت باشم.

ای نور!ای هستی بخش همه ما در جستجوی کوره راه هایی برای رسیدن به تو هستیم.

پنجشنبه بعد از ظهر!فکر نمی کنم بی دلیل باشد نوشتن برای تو.

قهار عزیز دلم نمی خواهد که کاری کنم که با من قهر کنی.قادر بودنت را همواره می ستایم.محبوبم قدرت تو اگر در وجودم ریشه ندواند به کجا پناه ببرم؟

احساس می کنم انرژی زیبا و قدرتمندی مرا فرا گرفته است.هر لحظه گرمم می کنی طوری که حرارت هیچ عشقی اینقدر گرمم نمی کند!

مسیر زندگیم هموار،توکلم بر تو،امیدم پر امید،خانه دلم آباد به سوی تو می آیم.همین الان گل رز حیاط خانه ما به من حسودی می کند!خیلی دوست داشت که می توانست برای تو بنویسد.خوش به حالم نه!!!!!!!؟

و تو را شکر که می توانم برایت بنویسم،

خدایا کمک کن تا در مسیر رسیدن به تو را خطا نپویم،

خدایا کمکم کن تا به اندازه وسعت قلبم تو را بشناسم،

خدایا قشنگترین لحظه عمرم را لحظه مرگم و وصال به خودت قرار بده،

خدایا دست و پایم را به روی گناه ببند و قدرت گناه کردن را از من بگیر،

خدایا تویی که می شنوی حرکت هر جنبنده ای را و تویی که می پذیری هر بنده صاحب خطایی را.

آمین

به نام نامی دوست

سلام دوستان خوبم:

بزرگان منتظر نمی مانند،حرکت می کنند.

چند لحظه به این جمله توجه کنید،ببینید این مطلب چقدر صحت داره؟برای رسیدن به اهدافتون و فتح قله های موفقیت لازم نیست که منتظر بمونیم تا شرایط مناسب بشه تا بتونیم خودی نشون بدیم. در این صورت همه می تونن یه کارهایی را انجام بدن.اصل کار اینه که شما تو مراحل سخت زندگی بتونین به موفقیت برسین.اونوقت اون موفقیت شیرینتر از عسل خواهد بود.احتمال داره که شما اینقدر مهربون باشین که بخواین شادیهاتونو باهم قسمت کنین. من هم این احساسو دارم امااکثر مواقع دوستان و اطرافیان ما نمی تونن خودشونو با ما وفق بدن و هی بهونه تراشی می کنن و دلیل میارن.

ما تو شوخی زندگی اونقدر ها هم وقت نداریم که بخواهیم انتظار بکشیم تا همیشه دوستان به دعوت لبیک بگن و یا شرایطشونو به ما نزدیک کنن .شما برای رسیدن به موفقیت چاره ای جز حرکت ندارین!شاید گفته من یه مقداری خود خواهانه به نظر برسه،اما اگه شما یه کمی به جمله اول مقاله دقت کنین به این نتیجه می رسین.انسانها زاده شدن تا پیروز باشن .اما بعضیها هم وقتی اسم پیروزی را می شنون بدنشون کهیر می زنه!ما تو مسیرمون با آدمهای تنبل کاری نداریم.

از ابتدای امسال تا به امروز تو اکثر موارد و کارهام هر وقت با دوستان گرامی قراری گذاشتم و یا پیشنهادی سازنده دادم، متاسفانه برای بقیه و خوشبختانه برای خودم جواب قانع کننده ای نشنیدم! خوب باید چی کار می کردم؟من چون اهدافمو تعیین کردم سعی می کنم تا آخرین روز زندگیم هم که شده به اهدافم دست پیدا کنم و اگه هم یک درصد نرسم اتفاقی نمی افته!چون من تو مسیر زندگی تمام تلاشمو  کردم اما عزیزای دلم میدونین یه قانون هم تو دنیا داریم که میگه هیچ کاری تو دنیا بی اجر و مزد نمیمونه.هر چقدر جوابهای منفی و خیر می گیرم اراده ام قویتر میشه و به اهدافم یه گام دیگه نزدیک میشم.

پس بیاین با خودمون عهد کنیم حرکت کنیم تا به برکت زندگی برسیم.فقط کافیه یه مقدار از اهدافتون فاصله بگیرین،اونوقت اطرافیان شما که اکثرشون هم خوبی شما را میخوان و دلسوزتون هستن با دلسوزیهای بی موردشون  باعث می شن که شما بعد از مدتی هدفتون به کلی فراموش کنین ودر مواردی هم اطرافیان بعد از چند مدتی به شما میگن خوب چه خبر؟چی کار میکنی؟دکتر شدی؟کتابتو نوشتی؟جریان خارج رفتنت چی شد؟زن گرفتی؟شوهر نکردی؟و در مواردی هم متاسفانه بعضی ها به کنایه و طعنه حرفشونو میزنن و این خیلی برای شما گرون تموم می شه.وشما اونوقت دوباره یاد اهداف فراموش شده خودتون می افتید اما احتمال داره دیگه زمان از دست رفته باشه.پس قبل از وقوع این اتفاقات شما حرکت کنین و بزارین بقیه شما را به عنوان کسی که منتظر نمی مونه و حرکت می کنه بشناسن.

حرکت کنین و به خدا توکل کنین و بدونبن که خدا هر چی را که بند ه هاش بخوان برای اونا تدارک می بینه فقط کافیه حرکت کنین تا بتونین به اون هدف برسین.همیشه کار داشته باشین.نگذارین که خیلی بیکار باشین حتی در طول شبانه روز.البته منظور  من این نیست که مثل لودر کار کنین بلکه از کارتون لذت ببرین.

پس انسانهای بزرگی مثل شماد که این مقاله را می خونن نمی ایستن حرکت می کنن پس

حرکت حرکت حرکت

به امید موفقیت شما

فرها د الوردی- زندگی موفق

لذت بردن از تمام لحظه های زندگی

به نام او

سلام عزیزای دلم:

موضوعی را که به ذهنم رسیده تا در موردش برای شما بنویسم،لذت بردن از تمام لحظه های زندگیه.تا به حال چقدر از زندگیتون لذت بردین؟و چقدر تونستین از اون بهره لازمو ببرین؟به نظر خیلیا لذت بردن از تمام لحظه های زندگی تقریبا" غیر ممکنه!نظر شما چیه؟شما چقدر به این اصل اعتقاد دارین؟اصلا" میتونه اینطور باشه؟جواب من به این سوال خیلی واضحه.

به نظر من انسان می تونه ازتمام لحظه های زندگیش لذت ببره، به شرطی که اولا"بتونه لذتو تو زندگی معنی کنه. خوب خیلی از گناه ها هم لذت زیادی برای انسان به همراه دارن اما بعدش چی؟آیا هر وقت شما به گناه های که خدای نکرده مرتکب شدین فکر می کنین ازونها لذت می برین؟فلسفه لذت از گناه اینطوریه که هر انسانی بعد از ارتکاب گناه ازون کارش سخت پشیمون می شه که البته این می تونه ریشه تو فطرت انسانها باشه که روح پاک خدایی اونها گرایش به گناهو رد می کنه و این حالت صد در صد برای همه پیش اومده چون:

مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک

چند روزی قفسی ساخته اند از بدنم

اما لذت تو زندگی شما به نگاهتون بستگی داره و اگه سعی کنید نگاه شما به هر چیزی که می افته اول جنبه های مثبت و زندگی سازشو در نظر بگیرین  اونوقت تو هاله ای از لذت غرق می شین!جهان غرق در خوشی،نعمت و تنعمه!این ما هستیم که ندای بدبختی، بیچارگی،ندار ی،قحطی و یا خوشبختی،سعادت،ثروتٍ ،نعمت و... را تو اون جار می زنیم.

شما می تونین هر کاری را که می خواین انجام بدین اول در موردش فکر کنین و ببینین که چطور می تونین نهایت استفاده و لذت مادی و معنوی را ازون ببرین؟حتی اگه روزی اتفاقی، به شما یه ناراحتی روی آورد،می تونین با کمال میل اونو از طرف خدا قبول کنین.جه بسا این ناراحتی بتونه شما را به سعادت ابدی برسونه.

عزیزان من به نظر من ما تو مسیر خلقت خودمون از یک منبع آزاد شدیم و مثل اتوموبیلی می مونیم که داره یه مسیرو میره تا به مقصدش برسه اما بین راه احتیاج به یه مقدار استراحت داشتیم و مجبور شدیم این اتومبیلو کنار جاده متوقف کنیم ما فقط از زندگی به عنوان لحظه ای برای استراحت و توقف استفاده می کنیم.نظر من اینه که زمان دراز و ابدی و جاودانگی در مقابل این لحظات کوتاه عمر خیلی خیلی زیاد و نامحدوده.پس ما سعی می کنیم تو پارکینگی که تو اون برای لحظه ای توقف کردیم خودمونو اذیت نکنیم و لذت ببریم.

متاسفانه بعضی ها منتظر این هستن که کسی از راه برسه و شادی و لذتو به اونها پیشکش کنه.اما دریغ که هیچوقت این شخص و یا فرشته نجات از راه نمی رسه.این فرشته تو وجود تکتک ما قرار داده شده،فقط وظیفه ما اینه که اونو بشناسیم و آزادش کنیم.شما به این دنیا اومدین چون باید می یومدین!حتما" این اتفاق باید می افتاد و به قول دکتر وین دایر بین میلیونها اسپرم شما تونستین نفر اول بشین.عزیزان من شما از ابتدای خلقت برنده شدین.چرا نباید یه برنده از برنده شدنش لذت نبره؟تا حالا دیدین کسی تو مسابقه برنده بشه و بعدش اخم کنه؟نه هیچوقت اینطور نمی شه حتما" اون خوشحال می شه و فریاد شادی سر میده.شما هم همین کارو بکنین زندگی را زندگی کنین جار بزنین که برنده هستین و لذت ببرین.فقط کافیه نگاهتون به سمت و سوی لذت باشه.

به بچه ها دقت کنین ببینین چطوری در اوج صداقت سعی می کنن از کارهایی که میکنن لذت ببرن. اونا فقط به وظیفه خودشون عمل می کنن اما وقتی بزرگ می شن،مسائلی جلو پاشون قرار می گیره که برداشت اشتباه اونا باعث می شه لذتو فراموش کنن.اطرافیان باورهای غلطو تو ذهن اونها پرورش می دن و متاسفانه اونها هم فکر می کنن که والدینشون حتما" درست می گنو قبول می کنن.البته منظورم تمام والدین نیست.خیلی ها هم باورهای درستو به بچه هاشون القا می کنن و اونها هم مثل پدر و مادراشون انسانهای قابلی می شن.

پس دوستای خوب و گلم سعی کنین به خوشی ها فکر کنین تا به سمت شما بیان.شما هر چیزی را که بخواین می تونین  خلق کنین.هر چیزی را که لمس کنین می تونه مال شما باشه.فقط باید به اون کاری که میکنین ایمان داشته باشین و به لذت بردن از تمام لحظه های زندگی فکر کنین.

برای شما لذت،خوشبختی و سعادت آرزو می کنم.

فرهاد الوردی-زندگی موفق موفق موفق

نیروهای ناملموس

دوستای خوبم سلام

تا حالا به این نکته دقت کردین که ما از دنیای آتیش ،سنگ،سلاح سرد و... داریم به دنیای نامریی وارد می شیم؟تا یید این حرفو می تونین تو اطرافتون همین الان ببینین و حس کنید. متاسفانه انسان از اول خلقت همیشه دنبال این بوده که تا چیزی را نبینه باور نمی کنه.این قاعده را می تونین تو کل تاریخ ببینین.

زمانی که مارکونی مخترع رادیو امواج رادیویی را مطرح کرد،دوستای اون به سلامت فکری اون شک کردن و اونو به بیمارستان روانی فرستادن!چون اون دنبال سیستمی بود که بدون سیم بتونه صدای انسانو انتقال بدهSMSهای قشنگی را که باهمدیگه رد و بدل می کنین وبعدش کلی هم می خندین،از طریق امواج منتقل می شه.البته نیروهای نامریی فقط مختص امواج نیستن،بلکه به تمام اشکال ماده ربط دارند.

با اینکه بشر تونسته هسته اتمو بشکافه و به انرژی اون دست پیدا کنه،هنوز هم دقیقا" نمی دونه این انرژی نامریی از کجا سرچشمه می گیره!بهتره این نکته را هم بدونیم که تو وجود انسان از تمام کائنات بیشتر نیروهای ناملموس وجود داره که همه انسانها سعی نمی کنن که اونو بشناسن.با اینکه تو همه جا حرف از خود شناسیه مردم افکارشونو به سمتی منحرف میکنن که اصلا"ربطی به خود شناسی نداره!

خود شناسی این نیست که بدونیم پدر و مادرمون کی بودن،و ما باید به کجا بریم و چیکار کنیم و...اصل موضوع خودشناسی یعنی دستیابی به نیروهای عظیمی که پروردگارمون تو وجودمون قرار داده اونهم نیروهای ناملموسی که با کمک اونها می تونیم روح را تقویت کنیم وبرای زندگی بعد از مرگمون در جای بهتری رشد کنیم نظر و تصور من اینه که انسان تو مسیر تدریجی و تکاملی خودش از نیروهای قابل لمس تغییر مسیر داده و به سمت نیروهای نا ملموس نزدیکتر میشه.

انرژیهای ناملموس کم چیزی نیستن،نیروهای گرانش ،جاذبه،مغناطیس،الکترسیته،برق و... را دست کم میگیرین؟اما واقعا" زمین یه آهنربای بزرگه.این شعور و درک و هوش نامتناهی تو وجود تمام کائنات هست.فقط کافیه :

چشم دل باز کن تا جان بینی

آنچه نا دیدنیست آن بینی

را اجرا کنیم.عزیزان من سعی کنیم هر روز یکی از مظاهر نعمت و قدرت خدا را ستایش کنیم تا چشمامون به سوی نیروهای ناملموس باز بشه وخدا به همه ما قدرت درک اونو بده.ما زمانی به جاودانه شدن نزدیک میشیم که بتونیم از حصار تن رها بشیم وسعیمون این باشه که از سمت نیروهای ملموس به سمت نیروهای ناملموس حرکت کنیم.

پس دروازه دلهامونو باز می کنیم رو به آگاهی و بینشی که از قدرت لایزال الهی سرچشمه میگیره و امید وارم که تو وجود تک تک ما ریشه کنه و هر روز آثارشو نشون بده.

شما؛

قادر،

توانا،

مقدس و بزرگترین معجزه خدایید.

پس پیش به سوی نیروهای ناملموس.....

فرهادالوردی-زندگی موفق

به نام تو

درخت

یادش بخیر اون زمونا یادم میاد که نهال کوچیکی بودم.رویش من توزمانی  شروع که فصل،فصل نو و خوبی بود.یادم میاد بهار بود و همه درختای دیگه شکوفه کرده بودند اما من هنوز خیلی کوچیک بودم و فقط یه جوونه کوچولویی که رنگ سبزی داشتم. با اینکه خیلی کوچیک بودم،اما دل بزرگی داشتم می دونین چرا؟چون تصمیم گرفتم که درخت بزرگی بشم.

خیلی از درختای همسایه بهم گفتن که شانسی برای زنده موندن نداری و وقتی پاییز برسه کلکت کنده است!اما من چون کوچولو بودم حرفاشونو باور می کردم.ولی بازم ته دلم دوست داشتم که درخت بشم .فصل بهار گذشت و به تابستون رسیدیم.احساس می کردم که دارم قد می کشم آخه پاهام درد می گرفت.نسبت به چند ماه پیش بزرگتر شده بودم.یه باغبون پیر و زحمتکش بود که همیشه سیرابم میکرد علی الخصوص تو گرمای تیر و مرداد که طاقتم طاق می شد.باغبون هر وقت که تنها می شد میومد بالای سرم و نوازشم می کرد.بهم می گفت؛تو هم بزرگ میشی و به درخت تناوری تبدیل میشی،اما کاشکی صدای منو میشنیدی درخت کوچولو!!!

اون نمی دونست که من صداشو می شنوم اما من نمی تونستم به اون جوابی بدم.آروم آروم پاییز از راه رسید.قهقهه های درختای دیگه کلافه ام کرده بود،چون بهم خیلی طعنه میزدن اما مثل اینکه یادشون رفته بود من چند سانتی بزرگتر شده بودم!تصمیم گرفتم که پاییز و زمستونو مقاومت کنم چون می دونستم که اگه از پاییز و زمستون بگذرم دیگه موندگار میشم.هرروز که از پاییز می گذشت  با اون بادهایی که مثل شلاق به بدن نرم نحیفم میخورد احساس سوزش عجیبی تو بدنم می کردم چند تا برگ داشتم که باغبونم زحمت زیادی رو اونا کشیده بود و نگهشون داشته بود که همشون با اولین نعره باد ریختن!بعد ازینکه برگامو از دست دادم خیلی ناراحت بودم اما با نگاهی که به دور و برم کردم دیدم که ای بابا تمام درختا برگاشونو از دست دادن.اونوقت امیدوار شدم.

هوا سردتر و سردتر می شد و فصل زمستون از راه می رسید یه چیزای سفیدی از آسمون می ریخت رو سرم وآب می شد نمی دونستم اسمش چیه؟اما از درختای همسایه که پرسیدم بهم گفتن که اسمشون برفه.با اینکه سرد بودن اما دوست داشتنی به نظر می رسیدن.دیگه عطش تابستونو نداشتم که تشنه ام بشه.چند روز هم گذشت احساس کردم که درختای همسایه دیگه باهام حرف نمی زنن.اولش فکر کردم که باهام قهر کردن اما یه مقدار که دقیق شدم فهمیده که خوابیدن!منم تو چشمام احساس سوزش می کردم و داشت خوابم می گرفت برخلاف تصور شما آدمها که فکر میکنین ما احساس نداریم،باید بگم که سرمای زمستون برای ما و شما یه معنا داره و اون هم سرما به معنای تمم کلمه ست اما ما یاد گرفتیم که مقاومت کنیم و در برابر سرما واکنشی نشون ندیم که ننه سرما بهمون بخنده!خوب شما هم حق دارین شما هم که نمی تونین همه درختارا به خونتون ببرین!درسته؟نمی دونم که دقیقا" چه زمانی بود فقط میدونم که به خواب عمیقی رفتم.

صدای بلبلا و چکاوکا از خواب بیدارم کرد.اوه!!!!!!!!خدای من!خبری از سرما نبود انگاری خواب می دیدم.من به بهار رسیده بودم.آره من تولد یه سالگی مو داشتم جشن می گرفتم و ار این بابت خوشحال بودم.جالب اینجا بود که میدیدم یه چیزای سفیدی  رو بدنم داره در میاد.اول فکر کردم که بیمار شدم اما بعد فهمیدم که شکوفه کردم.ازین بابت هم خیلی خوشحال بودم.از اون موقع سالهای زیادی میگذره و من چند تا از دوستامو از دست دادمآخه چند تا ازون آدمهای بی احساس دوستامو با تبر و اره برقی قطع کردنو به کارخونه بردن.باغبون پیر ما اگه بود نمیزاشت دوستامو قطع کنن.خدا بیامرزدشون!من الان یه درخت بزرگ سیب هستم با چندین کیلو سیب.برای کسایی که میخوان ازشون استفاده کنن.من سایه هم دارم و به مسافرای خسته ای که زیر سایی من می شینن کمک میکنم تا هم از میوه هام بخورن و هم خستگیشونو در کنن.

من به بزرگترین آرزوی عمرم رسیدم

من یه درخت شدم.آره من یه درخت شدم.

داستانی را که خوندین تصور خودم از درختایی بود که امروز موقع ورزش کردن اونارو میدیدم. امیدوارم که بتونیم مثل درخت تو زندگیمون دوام بیاریم وازون لذت ببریم.

به نام برترین

سلام دوستای نازم!

از کوزه همان برون تراود که در اوست

اگر می خواهید برای ابراز عشق و محبت خود ۱۲ عدد پرتقال به همسایه خودتان هدیه کنید واضح است که باید ۱۲ عدد پرتقال داشته باشید.اگر قصد دارید برای ابراز تشکر و قدر دانی از والدین خود به این دلیل که شما را به دانشکده پزشکی فرستاده اند خودروی جدیدی خریداری کنیدُکاملا" بدیهی است که باید سرمایه لازم برای این کار را داشته باشید.به همین ترتیب اگر عشق و محبتی نسبت به خودتان ندارید  نمی توانید عشق و محبت نثار دیگران کنید.اگر برای خود ارزش و احترام قائل نیستید نمی توانید به بقیه احترام بگذارید.

حرف های بالا که براتون نوشتم گزیده ای از حرفهای استاد بزرگم دکتر وین دایره.یه مقدار رو عبارت بالا فکر کنید و ببنین به چه نتیجه ای می رسید؟خیلی صادقانه می تونین به عبارت بالا نمره بدین. واقعا"جای هیچ حرفی نیست.همون طور که مثال پرتقال رو تو عبارت دکتر دیدین ،میتونین اونو به چیزای دیگه هم تعمیم بدین.اگه تو جیب مبارکتون خدای نکرده پولی نباشه آیا میتونین کرایه دوستتونو حساب کنین و به قول بچه ها بگین حله!!!!!!!!!!!!؟